Gecenin karanlığında kaybolurken görmüşlerdi onu. Arkasından seslendiler, koştular ama yetişemediler. Sabaha karşı Mübariz’in gidişi askeri birlikte yankılanmaya başladığında evine telefon ettiler. Suçlar gibiydi telefonun ucundaki subay. \'\'Yüklü miktarda yanına askeri mühimmat aldı\'\' dedi. Doğaldı akıllarına türlü şeylerin gelmesi. Çünkü zor şartlar altında görev yapıyorlardı sınırda. Büyük bir sinir harbi vardı silahlı harbin öncesinde. Ve sinir harbi silahlı harpten daha tehlikeliydi. ‘’ Ben oğlumu iyi tanırım sınıra gidin’’ dedi babası. O sırada Mübariz’in geride bıraktığı mektubu buldular. Mektupta ‘’ Şehit olursam üzülmeyin vatan sağ olsun ‘’ diyordu. Tarih 19 haziran 2010’du. Mübariz, 22 yaşında bir uzman çavuştu.

Mübariz, o gece 1 kilometrelik mayın tarlasını aşarak Ermeni karakoluna baskın düzenler tek başına. Karakoldaki 45 asker ve subayı öldürür. Karakola gelen destek Ermeni kuvvetleriyle de 5 saat çarpışır, sabaha karşı şehit olur. Tabi olaydan sonra piyasa karışır Ermeni sınırında. Ermenilerin sınırda görev yapan komuta kademesi değiştirilir. Azerbaycan, Mübariz’in teslimi için Kızılhaç’a başvurur ama sonuç alamaz. Ardından devreye Kafkas Müslümanlarının lideri Allahşükür Paşazade girer ve Rus Ortodoks kilisesi patriği Kiril ile görüşür ama o da sonuç alamaz. Dünya doğal olarak kayıtsızdır, suskundur. Dahası Türkiye’de suskundur.

Olayı internette öğrendiğimde olay üzerinden 50 gün geçmiş, İlham Aliyev Mübariz’i milli kahraman ilan etmişti. Ertesi gün Türkiye’nin en çok satan gazetelerinin birinde küçücük bir kutu içinde Mübariz İbrahimov’a ‘’ Palmali şirketler grubu yöneticisi Azeri iş adamı Mübariz Mansivov, geçtiğimiz günlerde Karabağ‘da yaşanan bir olay sonucu ölen bir askerin adını ekim ayında denize indirilecek tankerine vereceğini açıkladı’’ şeklinde yer veriyordu. Günler sonra da bir gazete Mansimov ile yaptığı röportaja bir sayfa ayırarak, Türkiye medyasının Türk dünyasına olan duyarsızlığını bir nebze örtmek istercesine davranacaktı. Şu ana kadar da televizyonlarda herhangi bir haber geçtiğini görmedim.

Odnoklassniki.ru adlı Rus sosyal paylaşım sitesinde konulan fotoğraflarla medyaya taşınan bu olay, bugün bile hala Türkiye zihinlerinde yer etmiş değil. İster istemez ‘’ Böyle mi kurulacak Türk birliği?’’ diyor insan. En çok kanıma dokunan şey, Mübariz İbrahimov’un ölüsüne yapılmış işkence fotoğrafları. Ve günlerce Mavi Marmara diye yırtınanların ses etmemesi. Kaldı ki ben bu olaydan haberdar olduklarından da şüpheliyim.

Elinde tabancayla, eski İsrail Shin Bet ajanı Filistinli\'nin Türkiye Tel Aviv büyükelçiliğini basması olayının son dakika haberi olarak verildiği yurdumda, Mübariz İbrahimov olayından 50 gün sonra haberdar olmamız ne kadar acı. Neden korkuyorlar? Türk gençleri Mübariz’i örnek alır ve onun gibi davranır diye mi? Açılım süreciyle okşanıp semirtilen Kürt şovenizmi zedelenir diye mi? Türk bilincinin ön plana çıkmasıyla Arap kültür faşizmi gölgede kalır diye mi? Sokağa dökülen duyarlı vatandaşlar, yüze göze bulaşmış Gazze misyonunun, o karanlık zihinli taraftarlarının yaptıklarını sokaklardan, caddelerden aydınlıkla bir anda siler diye mi? Birilerinin güvenoyu gibi görünen anayasa referandumu ve çapsız polemikleri gündemden düşer diye mi? Birilerinin çarpık ilişkisi, selüloitleri, mayolu görüntüleri unutulur diye mi? Olabilir. Çünkü damarlarında Türk kanı dolaşan herkes an gelip bir Mübariz olabilir. Bu olay da gösteriyor ki, en büyük düşman medyanın kendisidir.

Mübariz’in Karabağ’da gerçekleştirdiği bu olay, 1. Dünya Savaşı döneminde Karsta yaşanan Avcı Mahmut olayını hatırlatıyor bana. Avcı Mahmut, birliği basan Ermeni çetelerine karşı iple kumanda ettiği mavzerlerle askeri kışlayı gece yarısına kadar savunuyor, cephanesi bitince de şehit oluyor. Yine Köprülüzade Ahmet paşa’nın 1648’de Kandiye kalesini kuşatması sırasında bir lağımcı Levend, kendini bir fıçı bomba ile kalenin dibine atıp bir gedik açıyor ve açılan gedikten giren Osmanlı ordusu kuşatmanın 219. gününde Adayı ele geçiriyor. Ve hepimizin bildiği Kürşat… yanındaki kırk çerisiyle sağanak yağmurun ardında hiç düşünmeden Çin ordusunun arasına dalıp Çinlilerin gözünü korkutuyor, esir Türkleri serbest bıraktırıyor ve Türklerin yeniden devlet kurmasının önünü açıyor. Yakın tarihimizin en büyük kahramanı Mustafa Kemal Atatürk’ü anlatmaya gerek yok sanırım.

Bu yaman gözü karalık kanımızda var bizim. Atamızın dediği gibi ‘’ Beni olağanüstü bir kişi olarak yorumlamayınız. Benim doğuşumdaki tek olağanüstülük, Türk olarak dünyaya gelmemdir.’’ Neslimizdeki bu fevkaladelikler Türklüğümüzden gelmektedir. Mübariz İbrahimov olayında görüldüğü gibi Türk dünyasının şiarına doğrultulmuş her türlü gayri nizami harp unsuruna rağmen Türk ruhu yüzyıllardır yaşıyor içlerde.

Hatırlattığın için sağ ol Mübariz. Geçte olsa yeniden anladık hissettik Türklüğümüzü. Borcumuzu hatırladık. Bizi bağışla.

Ozan AKARSU

18.08.2010

12:44